Bi zêdebûna bandora tîrêjên rojê di werza havînê de, pispor balê dikişînin ser ku ne tenê tendurustiya çerm, divê tendurustiya çavan jî were parastin. Li gora pisporên nexweşiyên çavan, rûbirûbûna demdirêj a li ber tîrêjên ultraviyole (UV); rîska geşedana qatarakt (perdeya çav), nexweşiya xala zer, zirara korneayê û gelek kêşeyên tendurustiyê yên li derdora çavan zêde dike. Bi taybetî lêkolînên ku di salên dawî de hatine kirin, nîşan didin ku gelek kes berçavkên rojê tenê wekî aksesûarekê dibînin, lê belê berçavkeke bi kalitet mîna krema rojê parastinekê ji bo çavan peyda dike.
Pispor diyar dikin ku di hilbijartina berçavkên rojê de xala herî pêşîn a ku divê mirov bala xwe bidiyê, parastina UV ye. Tê pêşniyazkirin ku li ser etîketa berçavkê ibareyên wekî "UV400", "sedî 100 parastina UVA û UVB" an jî îfadeyên mîna van hebin. Tê destnîşankirin ku camên tarî bi serê xwe parastinê peyda nakin; heta camên tarî yên ku fîltereya wan a UV nîn e, bîbîkên çavan mezin dikin û dibin sedem ku tîrêjên bi zerartir bigihîjin nav çavan.
Ji bo zarokan ev rîsk hîn mezintir e. Li gora pisporan, ji ber ku lenseyên çavên zarokan hîn bi temamî geş nebûne, ew nikarin tîrêjên UV mîna mezinan bi awayekî bietfîl fîlter bikin. Her weha, ji ber ku zarok di nava rojê de demeke zêdetir li derva derbas dikin, rûbirûbûna wan a salane ya li ber rojê li gora mezinan digihîje astên pir bilindtir. Hinek lêkolîn nîşan didin ku pareke mezin a rûbirûbûna UV ya di seranserê jiyana mirovekî de, berî temenê 18 saliyê pêk tê.
Ji ber vê yekê, tê pêşniyazkirin ku ew berçavkên rojê yên ku dê ji bo zarokan werin hilbijartin, ne tenê xwedî xuyangeke şîk bin, di heman demê de li dijî derban li ber xwe bidin û rû bi awayekî baş bigirin. Modelên ku çarçoveya wan fireh e an jî rê li ber ketina tîrêjên ji aliyan digirin, ji bo zarokên ku li derva dilîzin di nav vebijarkên hîn ewletir de tên nîşandan. Pispor her weha balê dikişînin ser girîngiya ku dêûbav ji temenê piçûktiyê ve babeti û daxwaza bikaranîna berçavkên rojê di zarokan de bikin adetan.
Di mezinan de jî bi taybetî şofêr, karkerên li derva, werzişvan û kesên ku li ber deryayê demeke dirêj derbas dikin di koma rîskê de cih digirin. Tîrêjên ku ji rûyên wekî av, qûm û asfalte vedişandilin, bandora UV zêde dikin; ev yek jî di çavan de dibe sedema gilî û gazincên mîna sorbûn, şewat, hêsirbûn û hesasiyeta li hemberî ronahiyê. Tê destnîşankirin ku rûdanên fotokeratîtê ku di nav gel de wekî "şewata çav" tê zanîn, di mehên havînê de hîn zêdetir tên dîtin.
Li aliyê din, di heyama dawî de hinek saziyên parastina mafên xerîdaran, li ser wan berçavkên rojê yên bikalitetkêm û ne li gora standardan ku li ser înternetê tên firotin hişyariyan didin. Di ceribandinên ku hatine kirin de hat tespîtkirin ku hinek berhem wê parastina UV ya ku soz didin peyda nakin; loma pispor pêşniyaz dikin ku bi taybetî di berçavkên ku dê ji bo zarokan werin kirîn de firoşkarên pêbawer û berhemên xwedî sertîfîka werin tercîhkirin.