Bi germbûna hewayê re li Amedê xweza ji nû ve zindî bû û gangilok (bûkik) ên ku li qadên gundewarî yên di navbera navçeyên Çêrmûk û Erxeniyê de bişkivîn, dîmenên wisa bafûm derxistin holê. gangilok ên sor ku di dirêjahiya rêyê de li qadên fireh belav bûne, bi xwezaya kesk re bûn yek û manzarayên bêhempa nîşan dan.
Nexasim piştî baranên biharê, gangilok (bûkik) ên ku li zeviyên zindîbûyî bişkivîn, tevî kulîlkên kovî yên zer û beybûnên spî, herêm bafûmî veguherandin tabloyeke xwezayî. Kulîlkên ku bi bandora bîskê (ba) li ba dibûn, spehîtiyeke cuda dan manzaraya çoltarî.
Ev dîmenên ku bi keskfiroşbûna girên li herêmê re lihevhatina rengan a balfêr derxistin holê, bala welatiyên ku vê rêyê bi kar tînin kişand. Ev dîmena zindî ya ku li qadên gundewarî pêk hat, wekî yek ji rûbexşên herî xweşik ên biharê yên li Amedê hat nirxandin.
Xalîçeya xwezayî ya ku ji aliyê laleyên baban ên ku ji bo demeke kurt tên dîtin ve hatibû avakirin, nexasim li zeviyên vekirî bi awayekî gur xwe nîşan da. Gangilok ku di nav sîmbolên biharê de cih digirin, dewlemendiyeke dîtbarî da manzaraya gundewarî ya li ser xeta Çêrmûk-Erxeniyê.
Dengê Xana Axpar