Tekerên zivistanê bi taybetmendiyekê têne hilberandin ku di germahiyên nizm de nermiya xwe biparêzin, lê di mehên havînê de ev taybetmendî bandoreke berevajî dike. Li gorî pisporan, tekerên zivistanê yên ku li ser asfalta germ têne bikaranîn, girtina rê (yol tutuşu) winda dikin, kontrolkirina wesayîtê zehmet dikin û bi taybetî di manevrayên ji nişka ve de rîska savarînê (savrulma) zêde dikin.

Bi bilindbûna germahiyê re, madena nerm a tekerê zêde li ba dibe (esneme) û performansa wê dadixe. Ev rewş hem ewlehiya ajotinê lawaz dike hem jî bingeha qezayan amade dike.

Bandora li ser Mesafeya Frenê û Xerckirina Sotemeniyê

Li gorî daneyên pisporan, di hewayên germ de bikaranîna tekerên zivistanê mesafeya frenê (sekinînê) bi awayekî berçav dirêj dike. Bi taybetî di germahiyên di ser 20 pileyî re, di mesafeya frenê de heta %20 zêdebûn tê dîtin.

Ji bilî vê yekê, berxwedana bilind a gerînê (yuvarlanma direnci) ya tekerên zivistanê dibe se

dem ku motor zêdetir bixebite. Ev rewş jî rê li ber zêdebûna xerckirina sotemeniyê (mazot/benzîn) vedike. Hinek pispor destnîşan dikin ku ev zêdebûn dikare heta %10 bilind bibe.

Zêdebûna xerckirina sotemeniyê ne tenê windahiyeke aborî ye, di heman demê de tê wateya bilindbûna emîsyonên (gazên pîs) ku li hawirdorê têne belavkirin.

Tekerên zivistanê divê çawa werin parastin?

Li gorî pisporan, ji bo dirêjkirina temenê tekeran û parastina performansa wan, depokirina rast xwedî girîngiyeke mezin e. Pêşniyarên giştî wiha têne rêzkirin:

"Divê di hawirdorên hênik, ziwa û yên ku rasterast tîrêjên rojê nagirin de werin muhafezekirin. Divê teker werin paqijkirin û paşê werin rakirin, divê ji têkiliya kîmyewî were dûrketin. Tekerên bi jant bi awayekî asoyî (yatay), tekerên bê jant bi awayekî stûnî (dik) werin depokirin û zexta hewaya tekeran were kontrolkirin û di asta guncan de were hiştin."

Şert û mercên şaş ên depokirinê, dibin sedema xerabûna pêkhateya tekerê û di demsala bê de dibin sedema windakirina performansê.

Çewtiyên ku ajokar herî zêde dikin

Pispor, derbarê bikaranîna tekeran de balê dikişînin ser hin çewtiyên belav:

Dergistkirina guhertina tekeran di dema guherîna demsalan de, berdewamkirina bikaranîna tekerên zivistanê di havînê de bi hinceta ku "hê neşixulîne", kontrolnekirina birêkûpêk a zexta hewayê û guman kirina ku tekerên "çar demsal" di her şert û mercî de têrker in. Ev çewtî hem temenê tekeran kurt dikin hem jî ewlehiya trafîkê bi awayekî cidî dixin metirsiyê.

Ji bo ewlehiya trafîkê pêşniyar

Pispor destnîşan dikin ku qaîdeya herî bingehîn a ji bo ajotineke ewle "bikaranîna tekerê rast di demsala rast de ye". Li gorî vê; gava germahiya hewayê derket ser 7 pileyî divê mirov derbasî tekerên havînê bibe, berî rêwîtiyên dirêj kontrola tekeran were kirin, kûrahiya xêzan (diş) û zexta hewayê bi periyodîk werin pîvandin û bi tercîhkirina tekerên guncavî demsalê ewlehiya ajotinê were zêdekirin.

Li gorî pisporan, ji ber ku teker xala yekane ya têkiliya wesayîtê ya bi rê re ne, hilbijartina rast a ku were kirin di rêgirtina li qezayan de roleke krîtîk dilîze.

Di encamê de, di mehên havînê de bikaranîna tekerên zivistanê; ji aliyê ewlehî, aborî û hawirdorê ve rîskên cidî dihewîne. Pispor li ser wê yekê hevdeng in ku divê ajokar di vê mijarê de bihiş bibin û guhertina tekeran a li gorî demsalê îhmal nekin.