"Li Diyarbekirê mizgeft bi ronahiya ewil a sibê re tije bûn"

Ji ber Cejna Remezanê, li Diyarbekirê mizgeft bi ronahiya ewil a sibê re tije bûn û zêde hatin barkirin. Welatiyên ji heftê heta heftê salî (yediden yetmişe), ji bo edakirina nimêja cejnê berê xwe dan mizgeftên li seranserê bajêr. Diyarbekiriyên ku mizgeftên dev bi dev tije kirin, sef bi sef rêz bûn û bi hûşû (huşu) nimêja cejnê kirin.

"Li her çar aliyê bajêr dengê tekbîran û bangawaziya biratiyê bilind bû"

Dengê tekbîran ê ku beriya nimêjê û piştî nimêjê bilind dibû, hundir û hewşên mizgeftan tije kir û atmosfera manewî ya cejnê li her çar aliyê bajêr hat hîskirin. Di xutbeya ku piştî edakirina nimêja cejnê hat xwendin de, bal hat kişandin ser wê yekê ku cejn rojên taybet in ku tê de xeyîdî (kırgınlık) bi dawî dibin û hezkirin û nêzîkatî (muhabbet) zêde dibe; her wiha bangawaziya "Têkiliya xwe ji hev nebirin, kîn û hesûdiyê nekin. Bibin birayê hev!" hat kirin.

Di xutbeyê de hat diyarkirin ku divê peywendiyên malbatî werin xurtkirin, qedr û rûmet bidin dê û bavan û kesên hewcedar werin parastin.

"Di xutbeyê de peyama parastina sêwiyan û berteka ji bo Mesmîda Eqsayê"

Her wiha di xutbeyê de bal hat kişandin ser girîngiya parastina sêwî û bêkesan û hat diyarkirin ku divê şahiya cejnê bi her kesî re were parvekirin. Di xutbeya ku behsa zehmetiyên li erdnîgariya îslamê têne kişandin jî hat kirin de, bi taybetî bertek nîşanî girtina Mescîda Eqsayê hat dayîn û hat destnîşankirin ku îbadet nayê astengkirin.

"Piştî nimêjê Diyarbekiriyan bi hemêzkirin û ramûsandina destan cejna hev pîroz kirin"

Piştî nimêjê, Diyarbekirî di hundir û hewşên mizgeftan de bi hev re mûsafehe kirin (destên hev girtin) û cejna hev pîroz kirin. Di dema ku destên mezinan dihatin ramûsandin (maçkirin) de, welatî bi hemêzkirina hevdu ketin pêşbirka pîrozkirina cejnê.