Weqfa Evîndarên Pêxember ku her sal çalakiyên Mewlûda Nebî bi mijarek cuda li dar dixe, îsal jî çalakiyên xwe bi mijara "Rehberê Me yê Wehdet û Xelasîyê, Hezretî Muhammed" didomîne.

Mele Beşîr Şîmşek di merasîma Mewlûda Nebî de ku li Meydana Baxcilar a Stenbolê hate lidarxistin, axivî û derbarê rewşa heyî ya alema Îslamê de daxuyaniyên girîng dan. Şîmşek diyar kir ku koka pirsgirêkên ku Misilman pê re rû bi rû dimînin, tinebûna wehdetê ye.

Mele Beşîr Şîmşek, pirsên "Ey Misilman! Çima em di vê rewşê de ne? Çima em nikarin Eqsaya xwe biparêzin? Çima em nikarin Xezzeya xwe biparêzin? Çima em nikarin qedehek av jî bigihînin birayên xwe û xwişkên xwe yên li wir? Çima em vê rûreşiyê qebûl dikin? Çima em destên xwe dirêjî dijminê xwe dikin? Çima em hêvîyên xwe dixin ser wan? Sedema vê rûreşiyê çî ye? Sedema vê qelsiyê çî ye? Ma bi rastî ji ber ku dijmin ewqas bi hêz e?" dûre Mele Beşîr weha berdewam kir:

"Na! Qet nebe! Sedema herî mezin a vê rûreşiyê nakokiyên me ne. Ji ber ku em li dijî hev derketine. Ji ber ku me ayetên Quranê ji jiyana xwe derxistine. Ji ber ku me guh nedaye şîreta Pêxemberê xwe em di vî halî dene."

Mele Şîmşek axaftina xwe bi hedîsekê berdewam kir û got, "Ey Misilman, di navbera xwe de nîqaş nekin, gengeşî nekin û şer nekin! Hûn ê belav bibin, perçe bibin, hêza we kêm bibe û tirs û xofa we di dilê bêbaweran de winda bibe.

Belê, tam ev qewimî. Ji ber vê yekê, ey Misilmanên hêja, ji bo ku em ji van zehmetî, tengasî û şermê birevin tenê rêyek heye: vegerin ser kokên xwe, guh bidin Quranê, pabendî Sunneta Pêxember bibin û van rastiyan di jiyana xwe de bicîh bikin. Çareseriyek din tune. Divê em di zûtirîn dem de vê yekê bi dest bixin. Li bav û kalên xwe binêrin dema ku em yekgirtî bûn. Ma Selaheddîn û Nûreddîn Zengî bi yekkirina Ummetê Quds ji siyonîstan fetih nekirin? Ma wan ew ji Bîzansî û Xaçperestan rizgar nekir?"

Mele Beşîr Şîmşek, tekez kir ku hêz ji şopandina Hezreti Muhammed tê û got, "Ji ber vê yekê, Fetihkaran çawa van axan fetih kirin? Wan fetih kirin dema ku Kurd, Tirk, Ereb û Faris li qadên şer mil bi mil şer kirin. Bav û kalên me bi rihê Malazgirê û rihê Çeneqqeleyê serkeftinên mezin bi dest xistin. Ew rih çi bû? Ew rih rihê Quranê bû. Ew rih rihê Îslamî bû. Ew hêza ku bi şopandina Pêxember re dihat bû. Ne tiştek din bû. Ji ber vê yekê, dema ku em yekgirtî bûn, em bi rûmet bûn."

"Divê em dev ji nîqaşa hevdû berdin"

Şîmşek bal kişand ser rewşa di nav Ummeta Îslamî de û got, "Li dewleta me binêrin. Me Bexda winda kir. Me Sûrîye winda kir. Me Filistîn winda kir. Me Sûdan, Misir winda kir. Lê em hêna jî baş nebûne. Em hêna jî çi dikin? Em hêna jî bi nakokiyên mezhebî hev dixwin. Em hêna jî bi cudahiyên îdeolojîk hev dixwin. Em hêna jî bi nijada hev mijûl in. Lê li dijminê xwe binêrin. Dema dijmin zarokan dikuje, gelo ew ji hev cuda dikin ka ev zarok Şîe ne an Sunnî ne? Wan li Xezzeyê Sunnî kuştin, ew li Lubnanê Şîeyan dikujin, û îro li Îranê jî bi heman awayî Şîe û Sunnî dikujin. Ew cudahî nakin. Xwîna ku tê rijandin di dawiyê de xwîna Misilmanan e. Werin em van nakokiyan bihêlin, em dev ji pevçûnê berdin. Lê heke em vê yekê nekin, bi Xwedê, em dibin kujerên van pitikan. Destê me di hilweşandina van cihên pîroz de heye. Gunehek ewqas mezin, hem li vê dinyayê û hem jî li axretê. Ev şerm e. Ji ber vê yekê divê em zûtirîn dem hişê xwe bidin serê xwe. Divê em dev ji şerê di navbera xwe de berdin,"

"Misilman birayê misilmanekî ye; kîn û nefretê li hember wî nake"

Mele Beşîr Şîmşek axaftina xwe wiha domand:

"Bawermend ji wan kesan in ku dema neheqî li birayên wan ên Misilman tê kirin, behsa mezheb, bawerî, nijad an jî erdnîgariya hev nakin. Ew çi dikin? Li dijî kafiran, li dijî Emrîkayê, li dijî îsraîlê, li dijî zalimkaran alîkariya hev dikin.

Wan Xezze bombebaran kir, me çi got? Wan Îranê bombebaran kir, em dibêjin ku ew Şîe ye. Wan Lubnan wêran kir, em tiştekî din dibêjin. Kî dizane ku ev karesat dê sibê li kê bixin? Ji ber vê yekê, ey Misilmanên hêja, pêxemberê me (Silav û Rehmet li ser wî be) gotiye, 'Hesabîya hev nekin, ji hev nefret nekin, kîn û nefretê negirin, dijminatiya hev nekin. Pişta xwe nedin hev.' Misilmanek tenê birayê Misilmanekî din e. Ew nikare ji wî nefret bike, pişta xwe bide wî, radestî dijminê wî bike, an jî bêje 'ev ne karê min e.' Ew nikare bi pêşanîdana mezheba wî wî terk bike. Ew nikare bi karanîna nijad an erdnîgariya wî wekî hincet wî radestî dijmin bike. Di dawiyê de, em hemî Misilman in. Dema ku kesek birayekî Misilman zilmê dike, ew nikare wî bi zordar re bi tenê bihêle. Heta ku em vê yekê nekin, Xezze bi dawî nabin, Îran bi dawî nabin, Lubnan bi dawî nabin, Sûdan bi dawî nabin, Efxenistan bi dawî nabin, û Tirkistanîyên Rojhilat bi dawî nabin.

Ev çareserî ye. Çareserî ne lavakirina kafiran e. Ji bo Xwedê, li tiştê ku em bûne binêrin. Îro, em di bin dilovaniya psîkopatekî wekî Netanyahu û vampîrekî wekî Trump de ne, tecawizkarekî ku zarokan îstîsmar dike, xwîna wan dirijîne û xwîna wan dimije. Ummet qet di rewşeke wiha de nebûye. Ji ber vê yekê, divê em bi her awayî vegerin ser xwe. Em li benda çi ne? Ma hûn nabînin, dijmin ferqê naxe navbera me. Her çend kafir ol, ziman, nijad û her tiştê din cuda bin jî, heta hevdu înkar dikin jî, ew dibin yek û bombeyan li ser Misilmanan dibarînin, lê Misilman xwedî yek ol, yek Qible, yek pirtûk, yek pêxember in, her tişt yek e, yek, yek... Em hêna jî li ser çi disekinin? Şerm ji bo Misilmanekî ku îro jî Emrîkayê paşguh dike, îsraîlê paşguh dike, û li şûna wê giraniyê dide mezheba vî, nijada wî û erdnîgariya wî."

"Rûmet dê dîsa ya Misilmanan be"

Şîmşek bi van gotinan dawî li axaftina xwe anî: "Heke Kurd, Tirk û mirovên ji her rengî li dora Pêxemberê me kom bûne, wê demê bi îzna Xwedê, ev ruhê hezkirina Pêxember, îtaeta Pêxember û pabendbûna bi Quran û Sunnetê ye ku li meydanê heye. Ev ruh dê tevahiya cîhana Îslamê bigire nav xwe û wê demê şeref dê dîsa ya Misilmanan be. Bila Xwedê wan rojan zû nîşanî me bide. Bila ew şiyana ku em hişê xwe bidin serê xwe bide me. Bila ew rûmeta parastina birayên xwe bide me. Bila ew me ji şerma ku em neçar in li kafiran binêrin biparêze." (ÎLKHA)