Rewşa rêyên gundan ên li taxên di navbera navçeyên Hezro, Qulp û Farqîn ên Dîyarbekirê de hem di nav xelkê deverê de û hem jî di nav mêvanan de dibe sedema nerazîbûnê. Kêmtir ji salekê piştî ku xebata asfaltê bi hêvîyên mezin qediya, rê di rewşek ji berê xirabtir de ne, ev yek jî pirsa "Hat çêkirin, lê çima nekarî bimîne?" derdixe holê.

Di salên berê de, Şaredariya Bajarê Mezin a Dîyarbekirê projeyek ji bo asfaltkirina rêyek 33 kîlometreyî di navbera Hezro û Qulpê de, ku tax û mezrayên navçeya Farqînê jî digire nav xwe, wekî xizmetek girîng ji bo nifûsa herêmî ragihandibû. Lêbelê, xirabûna bilez a beşek mezin a rê gumanan li ser qelîteya xebatê derxistiye holê.

Pirsgirêkên rêyan hem dem û hem jî çavkaniyên darayî yên welatiyan winda dike.

Rêya ku gundê Berbûş a Hezroyê û gundê Godernê ya Qulpê bi hev ve girê dide, û her wiha rêya ku digihîje gundên Tilbıstin û Hındıs ên taxa Cûmat a Farqînê û deverên Şêlima, Malêgir, Zilek, Gundêşaho û Malêçelê veguheriye girêkî rastîn ê bi çal û bergan. Çalên kûr, hilweşîna erdê û asfalta hilweşiyayî ji bo şofêran talûkeyek cîddî çêdikin û rêwîtiya rojane dikin kabûsek.

Welatiyên ku li van tax û gundan dijîn, ku bi gelemperî dikarin ji navenda bajarê Dîyarbekirê bi rêya rêyeke nêzîkî 90-100 kîlometreyî bigihîjin taxên xwe, ji ber rewşa xirab a rê neçar in ku rêyeke dorveger a 130-140 kîlometreyî bi rêya Licê bikar bînin. Ev pirsgirêka rê, ku bi salan e çareser nebûye, hem dem û hem jî çavkaniyên darayî yên welatiyan dixwe. Rastiya ku pirsgirêkek binesaziyê ya ewqas bingehîn hêna jî nehatiye çareserkirin, îhmalkariyeke cîddî nîşan dide. (ÎLKHA)