Alimê îslamê yê mezin Bedîuzzeman Seîdê Nûrsî, mohra xwe li ‘Esra bîstî xistîye. imrê xwe di xizmeta ÎSlam û Qurana pîroz de derbas kiriye. Îro salvegera wefata wî ya 55an ye.
Ustad Bedîuzzeman Seîdê Nûrsî, di sala 1878an de li Hîzana Bedlîsê li gundê Nûrsê hat dinyayê. Di biçûkahiya xwe de li medresên herêmê tehsîla îlmê Îslamî kir. Ji ber hiş û hafiza û zeka û zîrektiya xwe, ewilî bi navê Mela Seîdê Meşhûr û dûre jî di mane harîqayê zeman de bi navê Bedîuzzeman nav da.
Taybetiyên Bedîuzzeman ya herî eşkere ew bû ku mifessîrê Quranê bû. Li ser vêya wiha digot: “Ez di dergehê Qurana hakim de xizmetkarekî parsek im. Derd ê min e, derman ê Quranê ye.”
Ustad Bedîuzzeman pêdiviyên dem û çaxa xwe fêm kiribû û li gorî wê xizmeta xwe ya Îslamî dikir. Ji lew di navbera salên 1926 û 1950î de hat sirgûn û nefîkirin, kete heps û zîndanan. Heta ku di 23ê Adara 1960î de, li Rihayê çû ber rehma Xweda jî, di bin çavdariyê de bû. Di sirgûn û heps û zindanan de Rîsaleya Nûr nivîsand û da nivîsandin. Ji bo xelasiya îman û axreta gel, gelek êş û eziyet kişand.
Ustad Bedîuzzeman di gotineke xwe de wiha digot. “Ez çi bikim, min ecelee û lezgîn kir ez di zivistanê de hatim. Hûn ê di bihareke weke cennet de bên. Bizrên ku niha tên reşandin, wê di serzemîna we de çîçek û kulîlkan vekin.”
Xwedayê Teala hertim jê razî be. Em careke din Ustad Bedîuzzeman bi rehmet û minnet bi bîr tînin. (ÎLKHA)