Cockburn; Türkiye’nin Pkk bahanesiyle Suriye’deki Kürt oluşumuna müdahale etmek istediğini, ama kendi sınırları içinde ortadan kaldıramadığı bu oluşumun bahanesiyle Suriye’nin kuzeyine müdahale etmeye gücünün yetmeyeceğini açıklıyor. 
 

Mülakatı, siyasi satranç kurallarının Washington, Bağdat ve Ankara hattında değiştirildiğini ve asıl korkunun Suriye’nin bölünüp bölünmemesinin olmadığını söyleyip, Aliza Marcus’un “asıl önemli olan Kürtlerin büyük bir dayanışma içinde olduğu gerçeğidir” sözü ile bitiriyor.